Siguro pag-uwi ko.

Siguro pag-uwi ko.

Siguro mamaya
pagbaba ko ng tren
Makikita kita
Nakauniporme’t may nakasukbit na bag
sa balikat mo.
Tulad ko may suot na headphones.
Titigan lang kita ng mga limang segundo.
Tapos titingnan mo ako.
Tapos babaling ako sa kalsada
o sa mga ilaw na nakamasid.
Hahayaan kitang madala ng iyong pagtataka
sa pag-asang kakausapin mo ako.

Siguro pagkatapos ‘non
kahit panandalian lang
May mararamdaman akong sigwa
Ng pag-ibig? Hindi.
Ng pagkakaibigan? Pwede naman.
Ng pagtitinginan? ‘Yan.
Sino bang nagsabing
may susunod pa kung sa sandaling
nagsalubong ang simula’t wakas
ay ‘di ka naman handa?

Siguro  kapag iniwan na ako ng tren
makakasakay ako ng jeep
na may pagmumuni munihan.
Iisipin ko kung paano
magkakaroon ng tayo
o kung paano kita makikilala.
Marahil maisip ko rin kung
paano kita mapapanaginipan
o makakalimutan.

Siguro pag-uwi ko para ka nang hangin
at hindi tao.
Hindi kita nakita.
Hindi kita nadama.
Pero alam kong buhay ka.
Siguro nga.

Advertisements

3 thoughts on “Siguro pag-uwi ko.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s